Michalwieczny's Blog

Krzesło, farba i czarownica.

michalwieczny — Wed, 09 Sep 2009 17:55:54 +0000

I kolejny dzień. Proszę nawet chce mi się pisać. Odnawiam krzesło, do sesji na piątek z Panią Jezus tak z Panią. Generalnie będzie ono do wykorzystania do przyszłych sesji, będzie czaderskie, staromodne i zabójcze kolorystycznie. Po prostu będzie piękne. Zastanawiam się czy pokazać jego zdjęcia ale wtedy nie będzie takiej niespodzianki kiedy się już ono pojawi w akcji. Jeszcze się zastanowię. Poza tym, na moim ogrodzie w ostatnim czasie zaczął pojawiać się dziwny obiekt. Bynajmniej nie jest to Ufo, istota całkowicie pochodzi z ziemskiego ekosystemu, jednakże pierwsze zetknięcie z nią wywołało mój gorączkowy jakże inteligentny okrzyk. „Koliber!!!!! Chodź szybko koliber!!!” kolibra, na łeb, na szyję zlecieli się oglądać wszyscy, poczym biedne stworzenie po moim usilnym staraniu by schwytać go i ocalić przed śmiercią sitkiem do makaronu, uciekło i zachowało życie na własny sposób. Wyrzuty sumienia że przez moją niezdarność ówże koliber zginie, dopchały mnie do Internetu gdzie zacząłem szukać informacji o polskim kolibrze mając mętną nadzieję że takowy istnieje, może zmutowany od tego ocieplania się klimatu i przeżyje zimę. I istotnie taki istnieje, przynajmniej teoretycznie, gdyż nie jest to ptak, a motyl, z rodziny zawisowatych, który spożywając nektar zawisa nad kwiatem w miejscu. Doprawdy widok jest to niecodzienny i nie odbiega niczym od widoku prawdziwego kolibra. Jednakże raduje się serce moje że żaden ptak nie ucierpi przez moją łamagowatość, a co jeszcze lepsze to fakt iż owe motyle które nazywają się Fruczak Gołąbek, migrują czasem na zimę a więc nie giną. Pod spodem zdjęcie mojego egzemplarza które udało mi się zrobić.

Sesja i fotografia cyfrowa.

michalwieczny — Tue, 08 Sep 2009 11:08:49 +0000

Czas na relacje ze wczorajszej sesji bo takowa się odbyła. Przyjechał do mnie Grzesiek z Basią, i pierwszy raz w zasadzie miałem okazję fotografować parę. Nigdy wcześniej jakoś nie miałem okazji, ale spodobało mi się, i teraz tylko czekam na dwie kolejne zaplanowane sesje, żeby jechać wywołać całość materiału i już móc zobaczyć efekty. W ogóle to właśnie fotografia analogowa ma też tę przewagę nad cyfrową że wzbudza pewien dreszczyk emocji, który trwa przez cały czas od zrobienia zdjęcia aż po jego wywołania i pierwsze ujrzenie efektu. Tak mi się właśnie pomyślało że tego jest pozbawiana „seryjna” fotografia cyfrowa, ponieważ z reguły robi się zdjęcie, spogląda na monitorem, i cyka następne. Tak właśnie cyka, bo ta świadomość że można zmaltretować 200 zdjęć pozwala na coś takiego że fotograf przestaje tworzyć, myśleć, zastanawiać się a oddaje się w ręce przypadku, bo naprawdę trzeba by być wielkim anty talentem żeby wśród tych 200 zdjęć nie znaleźć choć 2 w miarę trafionych. Ja się nie czepiam żeby nie było. Aparat cyfrowy też posiadam, wspomagam się nim w razie skończenia się zaplanowanej ilości klisz, a nadmiaru pomysłów. Ale tak mi się po prostu pomyślało. Aczkolwiek właśnie. Co zaobserwowałem to, to że fotografia analogowa jest powoli zabijana. Zabijana przez ciągłe wzrosty cen, wszystkiego. Wywoływania, skanowania przede wszystkim. Ale na to już niestety nic nie poradzę. Poniżej kilka zdjęć z backstage wczorajszej sesji zrobionych cyfrowym lumixem fz8.

Ślimaczek, fotografia i inne przypadłości.

michalwieczny — Mon, 07 Sep 2009 21:25:48 +0000

Naszło mnie na założenie sobie foto bloga, nie wiem na ile starczy mi uporu by go prowadzić i czy w ogóle będzie ktoś na niego zaglądał ale nie szkodzi. Będę tu sobie wstawiał informacje o nowych sesjach, wzlotach i upadkach fotograficznych i tym podobnych ciekawych i mniej ciekawych wydarzeniach. Ostatnim nader ciekawym wydarzeniem aczkolwiek nie powiązanym w żaden sposób z fotografią było otrzymanie przeze mnie listu z warszawy. Dotyczył on mojej operacji wczepianie implantu ślimakowego na lewe ucho, i zawiadamiał mnie wielkim głosem, iż zostałem zakwalifikowany do zabiegu. Czyli że będę cyborgiem. Super. Zawsze chciałem wzbudzać niepokój w autobusie. W ogóle w moim mniemaniu najgorsza w tym miejscu jest narkoza, która przyśniła się dość niedawno pod postacią różowych chmurek chowających się w różowej skrzynce na listy. Różowe chmurki to już naprawdę za dużo jak dla mnie, jeśli to będzie tak naprawdę wyglądało obudzę się podczas operacji i ucieknę.

Tak to jest to XD