Krzesło, farba i czarownica.

I kolejny dzień. Proszę nawet chce mi się pisać. Odnawiam krzesło, do sesji na piątek z Panią Jezus tak z Panią. Generalnie będzie ono do wykorzystania do przyszłych sesji, będzie czaderskie, staromodne i zabójcze kolorystycznie. Po prostu będzie piękne. Zastanawiam się czy pokazać jego zdjęcia ale wtedy nie będzie takiej niespodzianki kiedy się już ono pojawi w akcji. Jeszcze się zastanowię. Poza tym, na moim ogrodzie w ostatnim czasie zaczął pojawiać się dziwny obiekt. Bynajmniej nie jest to Ufo, istota całkowicie pochodzi z ziemskiego ekosystemu, jednakże pierwsze zetknięcie z nią wywołało mój gorączkowy jakże inteligentny okrzyk. „Koliber!!!!! Chodź szybko koliber!!!” kolibra, na łeb, na szyję zlecieli się oglądać wszyscy, poczym biedne stworzenie po moim usilnym staraniu by schwytać go i ocalić przed śmiercią sitkiem do makaronu, uciekło i zachowało życie na własny sposób. Wyrzuty sumienia że przez moją niezdarność ówże koliber zginie, dopchały mnie do Internetu gdzie zacząłem szukać informacji o polskim kolibrze mając mętną nadzieję że takowy istnieje, może zmutowany od tego ocieplania się klimatu i przeżyje zimę. I istotnie taki istnieje, przynajmniej teoretycznie, gdyż nie jest to ptak, a motyl, z rodziny zawisowatych, który spożywając nektar zawisa nad kwiatem w miejscu. Doprawdy widok jest to niecodzienny i nie odbiega niczym od widoku prawdziwego kolibra. Jednakże raduje się serce moje że żaden ptak nie ucierpi przez moją łamagowatość, a co jeszcze lepsze to fakt iż owe motyle które nazywają się Fruczak Gołąbek, migrują czasem na zimę a więc nie giną. Pod spodem zdjęcie mojego egzemplarza które udało mi się zrobić.